Ավանդական գիտություն և բուսաբանություն
- Սոճի ծառերը պատկանում են Pinaceae ընտանիքին։ Հայտնի են բազմաթիվ տեսակներ՝ թե՛ մշտադալար, թե՛ լույսակիր։ Մեր տարածաշրջանում առավել տարածված են Սոճի Կարելիա (Pinus sylvestris) և Սոճի հարավային (Pinus halepensis) տեսակները։
- Սոճի ծառերը կարող են հասնել մինչև 30 մ բարձրություն։ Այդ ծառը նաև լայնորեն տարածված է որպես անտառային տեսակ։
Հատկություններ
- Սոճի ծառը մշտադալար է, ինչն էլ ապահովում է նրա օդի մաքրող հատկությունները ոչ միայն ամռանը, այլև ձմռանը։
- Սոճի տերևներն ունեն շատ մեծ մակերեսներ՝ փոշի կլանելու և օդի մաքրության համար։ Հետևաբար, այն շատ արդյունավետ ծառ է, որը նվազեցնում է օդի աղտոտվածությունը։
- Սոճի ծառերը շատ դիմացկուն են քամիների նկատմամբ և կարող են դիմանալ ուժեղ եղանակներին։ Ուստի շատ կարևոր են լեռնային տարածքներում՝ նախևառաջ օդի մաքրման և աղտոտման նվազեցման համար։
Օգտագործում
- Սոճի ծառերը հիմնականում օգտագործվում են կառուցվածքային նյութեր արտադրելու համար՝ հատում, կահույք պատրաստելու համար և կաղապարներ։
- Մեղվաբուծության մեջ օգտագործվում են նաև նրա ծաղիկները՝ մեղր հավաքելու համար։
Կիրառելիություն Երևանի և Հայաստանի համար
- Սոճին բավականին տարածված է Հայաստանի լեռնային հատվածներում և ծառայում է որպես օդի մաքրող և տեղատարափների և քամիների վերահսկողություն իրականացնող ծառ։
- Երևանի և այլ քաղաքներում նաև շատ արժեքավոր է որպես կանաչապատման ծառ, քանի որ մշտադալար է, ստեղծում է ստվեր և լավ մաքրում է օդը։
